bugun istanbul yetmedi bana
duvarlarina sindiğim
kaldırımlarını arşınladığım bu şehir
bugün bana dar geldi
coşku öyle bir mirastı ki içimde sakladığım bugün
parmak uçlarım ısınıyordu adeta
hiç bu kadar zevk almamıştım çay içerken
ilk defa keyiften yaktım sigaramı
ayaklarım hiç sızlanmadı ben istanbuldan taşmak istercesine yürürken
rüzgar dövmedi bedenimi
sadece yanaklarımı okşadı ipeksi dokunuşlarla
bugün istanbul yetmedi bana
ve bu yüzdendir ki ona muhtaçlığım sona erdi
ve belki de bu yüzdendir ki çok kıyak geçti bugün bana
verdim çünkü cevabını o sorunun
ve istanbul utandı ilk defa,korktu
kusura bakma istanbul
yok senin bir suçun
ortada bi suç da yok aslında
sadece yetmedin bugün bana
çünkü bugün kalbime vurulan bütün vesikaları sildim senin gözlerinin önünde
bugün gülümsedim ben
gerçekten gülümsedim